[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – HOSHI

Moja nazwa sceniczna „Hoshi” skrywa dwa znaczenia: „ostre spojrzenie tygrysa” i po japońsku „gwiazda”. Chcę mieć promienną (jasną) osobowość jak gwiazda, ale też przeszywający wzrok.

Moje najstarsze wspomnienie jest z przedszkola, kiedy poszedłem na plażę z rodziną. Pędziłem w stronę morza, bo byłem szczęśliwy, a gdy nadeszła wielka fala, oblała mnie i upadłem zdziwiony (śmiech). Lubię kąpać się w wodzie, więc pamiętam, kiedy bawiłem się dużo z moimi przyjaciółmi na basenie w przedszkolu.

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – HOSHI”

Reklamy

[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – S.COUPS

W Seventeen jestem liderem całej grupy, a także Hip Hop Teamu. Jak byłem dzieckiem to zwykle grałem w piłkę nożną na przydrożu lub w chowanego z moim o dwa lata starszym bratem i jego przyjaciółmi. Starsi chłopcy bardzo mnie lubili.

Gdy zacząłem uczęszczać do podstawówki to zaprzyjaźniłem się z większą liczbą rówieśników. Często grałem w tamtym czasie bardzo popularne strzelanki na komputerze, jednak wolałem grę na podwórku. Uważałem, że bardziej interesujące do używania głowy jest doświadczanie rzeczy ruszając się. Byłem pochłonięty grą Policja kontra Złodzieje, gdzie z przyjaciółmi dzieliliśmy się na grupy Złodziei i Policjantów. Złodzieje musieli być złapani, a my zamiast biegania tylko po terenie szkoły biegaliśmy po całym mieście grając w tę grę. Codziennie byłem poobijany i miałem pozdzierane kolana. (śmiech)

Pomimo tego, że nie byłem pierwszy w szkolnym rankingu to nie szło mi tak źle. Lubiłem wiedzę o społeczeństwie, historię i geografię, ale ciężko mi było poradzić sobie z angielskim i matematyką. Niemniej jednak ciężko pracowałem. Czułem potrzebę sumiennego ukończenia zadań domowych i obowiązków, wierzyłem w to, że jeśli będę robił co muszę, to będę mógł również robić to co chcę.

W gimnazjum, po szkole spędzałem godziny na grze w piłkę nożną z przyjaciółmi. Sądziłem, że kopanie piłki w gronie znajomych jest naprawdę fajne. Czułem się wolny robiąc to co chciałem więc dawałem z siebie wszystko cokolwiek robiłem. Podobało mi się uczucie satysfakcji po ukończonych zadaniach.

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – S.COUPS”

[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – DINO

Pomimo tego, że jest maknae Seventeen to zwykle otrzymuje komentarze typu “Na scenie wygląda jakby miał siłę żeby zdominować ją całą, wydaje się ogromny jak dinozaur.” Pseudonim sceniczny Dino został wymyślony bazując na wyglądzie dinozaura.

Od przedszkola zawsze miałem promienistą osobowość, czułem, że kocham występować przed ludźmi, zawsze byłem pierwszy do podniesienia ręki przed nauczycielem. Lubiłem grę w chowanego i gry walki. Udawanie, że zamiast parasoli trzyma się broń, jak żołnierz.

Zawsze się uśmiecham. Nie ważne z kim jestem, mógłbym spojrzeć im w oczy i promiennie się uśmiechnąć.

Od młodości zawsze marzyłem, żeby stać się piosenkarzem. Nawet jeśli niewiele pamiętam to moja rodzina zawsze mówi, że udawałem Deux od 4 roku życia. Marzenie o staniu się artystą było naturalną rzeczą.

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – DINO”

[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – DK

Moje imię sceniczne zapisane w Hanja brzmi 道鎌. Znaczy to „robić różne rzeczy” oraz „być aktywnym w różnych dziedzinach„. Próbujący różnych rzeczy – podoba mi się to imię, ponieważ bardzo do mnie pasuje.

Od urodzenia mieszkam w Seulu. Już w dzieciństwie byłem bardzo ciekawski, dlatego z ochotą przyjmuję każde wyzwanie. Kiedy byłem przedszkolakiem, mama sięgnęła po filiżankę stojącą na telewizorze. Zastanawiałem się, co w niej jest, a kiedy ona dotknęła kubeczka, przewrócił się i kawa się wylała. Byłem zafascynowany takimi prostymi rzeczami. Mieszkałem z kuzynami i z moją rodziną. W tym czasie uwielbiałem się bawić pod supermarketem w okolicy. Mam z tym dobre wspomnienia.

W podstawówce spodobał mi się baseball. Odkąd rozpocząłem naukę w 4 klasie, zawsze po lekcjach grałem w niego z kolegami. W naszej drużynie byłem miotaczem. Polubiłem baseball dzięki mandze „Major” i byłem fanem głównego bohatera, który był właśnie miotaczem. Lubię też piłkę nożną, ciągle grałem w nią w szkole. Zawsze byłem otoczony gronem przyjaciół. Byłem zadowolony, kiedy udało mi się ich rozśmieszyć opowiadaniem przeróżnych zabawnych historii. Teraz w SEVENTEEN jestem zwany mood makerem, ale wydaje mi się, że ja od zawsze byłem odpowiedzialny za sprawianie, by inni się śmiali.

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – DK”

[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – SEUNGKWAN

Urodziłem się w Busan, za to wychowałem się na Jeju-do. Jestem najmłodszy w rodzinie, mam dwie starsze siostry między którymi jest spora różnica wieku. Moja rodzina otrzymała wiele słodkości kiedy dorastałem. Odkąd byłem mały, byłem wypełniony radością.

Żeby wyrazić wyspę Jeju w słowach, krajobraz jest wypełniony piękną naturą, taką jak morze i góry. Jednak, nigdy przedtem nie byłem nad morzem by popływać. Niespodziewanie, Jeju jest szerokie i dlatego mieszkając w centrum wyspy na zabudowanym terenie, często, będąc w szkole podstawowej, grałem w piłkę nożną. Mieliśmy raz w szkole konkurs piosenki dziecięcej, z każdej klasy był wybierany przedstawiciel do zaśpiewania. Zostałem wybrany jako reprezentant i wygrałem pierwsze miejsce w całej szkole! Wygrywałem dziecięce konkursy przez 6 lat z rzędu. Po tym dołączyłem do szkolnego chóru i wygrałem nagrodę w konkursie mającym miejsce na wyspie. Nigdy nie brałem prawdziwych lekcji śpiewu, ale dużo ćwiczyłem podczas chóru, dlatego wydaje mi się, że dlatego mam takie osiągnięcia.

Kiedy byłem w szkole średniej, zacząłem słuchać grup muzycznych. Mimo, że chciałem kontynuować swoją karierę w chórze, było mi szkoda, że szkoła nie ma żadnego zespołu. Chciałem śpiewać, niekoniecznie w chórze, dlatego pomyślałem o zostaniu wokalem w zespole. Śpiewałem jako główny wokal. Dużo czasu spędziłem na trenowaniu i promowaniu zespołu, do tego chodziłem na różne konkursy. Pomimo wielkiego zamiłowania do śpiewu, uważałem, że jest to niemożliwe bym został piosenkarzem, nie mogłem sobie tego wyobrazić. Wszystko dlatego, że mieszkałem na Jeju-do, daleko od Seulu. Kiedy mówiłem, że chce zostać piosenkarzem, ludzie dookoła mnie mówili „Nie ma mowy” (śmiech).

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – SEUNGKWAN”

[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – WONWOO

Moją rolą w zespole jest bycie „mózgiem”. Lubię książki, czy to kryminały, powieści historyczne, literatura, poezja; Nie wybieram, opierając się na gatunkach. Zawsze czytam kiedy mam czas. Po przeczytaniu wzruszającej książki, nie mogę powstrzymać łez. Nie jestem zwykle typem, który płacze, ale kiedy wzruszy mnie film lub książka, pojawia się dużo moich łez. Ostatnio przeczytałem trzy książki Higashino Keigo. W Korei Higashino Keigo jest bardzo popularny (jego książki). Jedna, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie to „Miracles of the Namiya General Store”. Jest to historia o komunikacji między przeszłością a przyszłością poprzez listy. Była naprawdę wzruszająca.

Miejsce, gdzie się urodziłem to Changwon Gyeongsangnam-do. Nie za dużo mogę sobie przypomnieć odnośnie przedszkola, ale jedną rzeczą, która zapadła mi w pamięć jest wysoka zjeżdżalnia. Często chodziłem do pobliskiego parku z przyjaciółmi, miałem bardzo przeciętne dzieciństwo. W szkole podstawowej dużo dowcipkowałem i bawiłem się ze znajomymi. Najlepszą zabawę mieliśmy po lekcjach, wtedy robiliśmy konkursy rysunkowe na tablicach. Jak teraz o tym myślę, było to zabawne i urocze (śmiech).

Uwielbiałem bawić się z przyjaciółmi, ale również lubiłem robić rzeczy po cichu w domu, od tamtego czasu często czytam książki. W pierwszej klasie ktoś dał mi całą serię „Kroniki Trzech Królestw”, czytałem ją kilka razy. Dodatkowo lubię rozwiązywać quizy w grach komputerowych.

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – WONWOO”

[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – JEONGHAN

Moje urodziny są 4 października. Ta data ma taką samą wymowę jak “anioł” po koreańsku więc przedstawiam siebie jako Anioł Seventeen. Długie włosy są moim znakiem rozpoznawczym. Kiedy zadebiutowaliśmy miałem trochę dłuższe włosy. W czasach trainee na sugestię wytwórni przez dwa lata zapuszczałem je. Porównując do teraz, Mingyu i Hoshi też mieli wcześniej dłuższe, ale oboje ścinali je poza mną. Osobiście mi się podobają, bo po debiucie wszyscy pamiętali “tego dzieciaka z Seventeen co ma długie włosy”. Jakiś czas temu podciąłem je trochę. Zmiana długości moich włosów nie oznacza, że ja także się zmieniłem; czy moje włosy są ścięte na krótko, czy długo. Myślałem, że mógłbym pokazać wszystkim inną stronę siebie z każdą fryzurą. Jestem szczęśliwy, że fani lubią oba moje style.

Od przedszkola bardzo lubię jazdę na rolkach i grę w chowanego, przez to zawsze bawiłem z moimi przyjaciółmi na dworze. Byłem bardzo ciekawski. Zbierałem monety o nominale 10 wonów i kiedy miałem już 50 lub 500 wonów to zwykle chodziłem kupować przekąski koło mojego domu i chwaliłem się mojej mamie mówiąc “Kupiłem to za swoje własne pieniądze!”. Moja ciocia mieszkała niedaleko naszego domu i mama zawsze przywoziła rzeczy do jej domu. Jednego dnia, kiedy byłem w drodze do domu ciotki widziałem złodziei wchodzących do domu obok! A jak moja rodzina pojechała w doliny pograć, pamiętam, że przestraszyłem się węża, który spadł na brzuch mojego przyjaciela jak jeździliśmy i bawiliśmy się na tratwie. Miałem normalne, ale bardzo ekscytujące dzieciństwo.

Od dziecka byłem dobry w sporcie więc razem z przyjaciółmi często grałem w piłkę nożną, koszykówkę i badmintona. Przez to, że byłem złośliwym dzieckiem mój nauczyciel często na mnie krzyczał. Poszedłem do szkoły, często ja i moi przyjaciele musieliśmy trzymać się z dala. Nie kończyłem zadań domowych, robiłem wiele błędów więc musiałem zostawać dłużej, żeby je poprawić. Szkoła ciągle dzwoniła do naszego domu i bym odebrał, ale nauczyciel zwykle starał się zachęcić mnie mówiąc “próbuj ciężej!”. Jak byłem młody to tak właśnie było, lubiłem uprawiać sport z przyjaciółmi i żartować, nie myślałem poważnie o przyszłości.

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – JEONGHAN”

[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – JUN

Przed dołączeniem do Seventeen, przez prawie 18 byłem w przemyśle rozrywkowym. W Chinach, od drugiego roku życia pojawiałem się jako dziecięcy aktor w telewizji, dramach, filmach, reklamach itd. Raz nawet jako model byłem obecny na pokazie mody.
Jestem z Shenzhen, Guangdong, mieści się zaraz koło Hong Kongu. Moje najwcześniejsze wspomnienia sięgają okresu kiedy miałem 1,5 roku gdy przechadzałem się po okolicznym parku i bawiłem się, ale nie wiedziałem gdzie jest moja mama i zacząłem płakać. Przez moją ciekawość byłem dzieckiem wolnym duchem.

Zważywszy na to, jednego dnia bawiłem się w parku gdzie kręcono dramę i nagle reżyser zaczął ze mną rozmawiać. Dał mojej mamie wizytówkę i powiedział “Lubię to dziecko, bo jest bardzo urocze, może spróbuję go nagrać?” Następnego dnia ze sceptycznym podejściem poszliśmy na spotkanie z reżyserem i naprawdę mnie filmował. Powiedział mi, żebym podszedł do żeńskiej aktorki, nazwał ją mamą i grał, ale odpowiedziałem na to “Ta osoba nie jest moją mamą!”, zacząłem płakać więc nagranie się nie udało! (śmiech) Żałuję, że nie udało mi się za młodu. (śmiech) Po tym, gdy widziałem kobietę w telewizji nazywałem ją “mamą” i sam ćwiczyłem grę aktorską. (śmiech) Myślałem, że nie dostanę drugiej szansy, ale na szczęście reżyser dał mi tę możliwość i za drugiem razem udało się! Zadebiutowałem jako model reklamy nieruchomości.

Byłem bardzo gadatliwy. Nawet kiedy czekałem na nagrania bawiłem się albo rozmawiałem. Wtedy mama często dawała mi przekąski mówiąc “Zjedz to i uspokój się na godzinę”. Jak jadłem słodycze to siedziałem w jednym miejscu. (śmiech) Lubiłem śliwki, ostre przekąski i suszoną wołowinę. Nadal je bardzo lubię. Zawsze nosiłem przekąski w plecaku jak byłem mały, to są dobre wspomnienia.

Continue reading „[WYWIAD] Broszura z japońskiego koncertu – JUN”

[WYWIAD] Urodzinowy wywiad FOCUS NEWS z DK i Vernonem

Jak myślicie, jak spędzicie wasze tegoroczne urodziny?
Vernon: W tym roku w nasze urodziny SEVENTEEN będą grali koncert w Japonii. Nie mogę się doczekać!
DK: Jestem bardzo podekscytowany tym, że spędzę je z Carats.

Macie jakieś przemyślenia dotyczące urodzin?
Vernon: Będą naprawdę wspaniałe, ponieważ stanę się dorosły.
DK: Już rok 2017, czas płynie bardzo szybko. Jestem bardzo zadowlony, że mogę żyć tak szczęśliwie. Dużo ludzi mi gratuluje, dlatego wydaje mi się, że jestem szczęśliwszy niż wszyscy inni.

Continue reading „[WYWIAD] Urodzinowy wywiad FOCUS NEWS z DK i Vernonem”